Pierre Capel

Pierre Capel is emeritus hoogleraar experimentele immunologie, die de wetenschap een warm hart toedraagt en zijn kennis voor een breed publiek toegankelijk wil maken.
Hij laat je genieten van de wetenschappelijke wereld die zich uitstrekt van de kwantum mechanica, waarin de echte werkelijkheid al onze gangbare logica ver te boven gaat tot aan de dynamiek van de moleculaire genetica. Hij laat je verbazen over de biochemie van gevoelens, waarbij de ‘softe sector’ en de harde wetenschap vloeiend in elkaar overgaan, waardoor duidelijk wordt hoe sport, yoga en meditatie direct het gebruik van ons DNA kunnen beïnvloeden.

Integrale zorg

“Het geheel is meer dan de som der delen” ( Aristoteles). Dat ‘meer’ is gelokaliseerd in de dynamische interactie van de componenten. Deze interacties zijn zeer concreet en leveren krachten op, maar deze zijn niet tastbaar. Deze krachten zijn emergent, d.w.z. zij bestaan niet maar ontstaan en kunnen niet in maat en getal worden uitgedrukt.

Als voorbeeld, de dynamische interactie tussen twee mensen heeft vorm en kracht. In positieve zin noemen we dit liefde, in negatieve zin haat. Liefde en haat zijn emergent en zijn zeer reëel maar niet materieel en kunnen grote krachten genereren.
Als tegenhanger van emergent denken , is het reductionistische denken waarbij het geheel kan worden verklaard uit de eigenschappen van de delen.

In de reguliere geneeskunde wordt de aandacht voornamelijk reductionistisch gericht op de afzonderlijke meetbare componenten, waardoor de werking van de emergente kracht van gevoelens, zoals eenzaamheid, angst, hoop en liefde wordt onderschat.
Bij integrale zorg wordt de reductionistische logica gecombineerd met de emergente krachten van gevoelens en emoties. Deze gevoelens zijn zo belangrijk en krachtig, dat zij het genezingsproces in belangrijke mate bepalen. Met een goed positief gesprek, krijgt een pepermuntje een magische kracht.

Het Emotionele DNA– Gevoelens bestaan niet, zij ontstaan

Gevoelens worden in het limbisch systeem van de hersenen gevormd en activeren niet alleen neuronale netwerken en de productie van hormonen , maar hebben ook een directe werking op de expressie van honderden verschillende genen op het DNA.
Deze veranderde gen expressie door positieve en negatieve gevoelens hebben een effect op het ontstaan en verloop van allerlei ziekten, zoals onvruchtbaarheid, aderverkalking, depressie, tumoren, diabetes etc., maar ook bij symptomen als pijn en angst.
Nu de moleculair biologische werking van gevoelens steeds duidelijker wordt, hoeft een patiënt niet langer gezien te worden als een tweedeling van lichaam en geest maar wordt hij weer een compleet persoon.